niedziela, 7 października 2012

"Wyznania gejszy" Arthur Golden




Opowieść Sayuri, córki biednego rybaka, zaczyna się w 1929 roku,
gdy jako dziewięcioletnia dziewczynka zostaje sprzedana przez ojca
do renomowanej szkoły gejsz w Kioto.
Jej starsza, brzydsza siostra trafia do domu publicznego.
Oczami Sayuri śledzimy jej edukację na gejszę: naukę tańca, muzyki,
noszenia kimona, sztuki makijażu i układania włosów,podawania sake.
Obserwujemy niezwykły świat, w którym kobiety, aby przetrwać,
są szkolone na zawodowe uwodzicielki bogatych i wpływowych mężczyzn.




Japonia jest bardzo ciekawym krajem z bogatą kulturą i tradycją. Zniszczona i będąca w wielkim niedostatku w okresie II Wojny Światowej; po wojnie została odbudowana i szybko się rozwinęła. Teraz należy do jednych z najszybciej rozwijających się krajów świata, których język, jedzenie i technika podbijają inne państwa. Dla nas, Europejczyków, ich świat jest zarówno piękny, interesujący jak i pełen tajemnic.

Narratorką książki jest Sayuri, córka biednego rybaka. Opowiada nam swoją historię, która zaczęła się w momencie opuszczenia przez nią i jej siostrę rodzinnego domu. Sayuri została sprzedana do domu gejsz w Kioto, i w chwili przekroczenia progu okiya ostatni raz widzi swoją starszą siostrę. Od tego momentu śledzimy jej przygody w wielkim i nieznanym jej środowisku. Obserwujemy poszukiwania siostry, próby ucieczki, chwile zwątpienia i mobilizacji. Widzimy jak w środowisku gejsz zmienia się jej nastawienie, jak zaczyna inaczej myśleć, jak powoli coraz bardziej oddala od siebie wspomnienia z przeszłości i zaczyna żyć marzeniami dotyczącymi przyszłości.

Wśród gejsz zdarzają się przyjaźnie, jednak obecna jest również zazdrość i zawiść. Mała Sayuri nie znając ludzi z Kioto, nie wie komu może zaufać i powierza swoje myśli Hatsumomo, pięknej i znanej w Kioto  współlokatorki. Jednak ta, widząc w małej dziewczynce zagrożenie, robi wszystko, co tylko może, aby zniszczyć jej przyszłą karierę. Sayuri się jednak nie poddaje i dalej dąży do upragnionego celu z pomącą innej znanej gejszy, Mamehy.

Historia, którą opowiada Sayuri jest piękna, ciekawa, czasem zabawna, a czasem smutna i wzruszająca. Dużo tych ponurych emocji i momentów pojawia się w czasach wojennych, kiedy to nawet najweselsza część Kioto, należąca do gejsz, w końcu zamiera i szarzeje. W powieści znajdziemy wiele opisów miejsc, ulic, kimon, nauk w szkole czy spotkań w herbaciarniach. Te opisy bardzo nam przybliżają tamtą obcą nam kulturę i pozwalają wyobrazić sobie i zrozumieć pewne sytuacje. Język, jakim posługuje się narratorka jest bardzo przejrzysty i bez problemu trafia do czytelnika. Trudności nie stanowią nawet charakterystyczne dla Japonii nazwy strojów lub miejsc. Łatwe w zapamiętaniu są również imiona postaci lub ich przezwiska. Mimo ich dużej liczby bohaterowie nam się nie mieszają i nie mylą.

Sayuri przeszła długą drogę, aby spełnić marzenie i zostać gejszą. Dalsze lata także pełne były przeróżnych zdarzeń i wypadków. Czytając tę książkę, czytelnik nie będzie się nudził. Akcja jest bardzo ciekawa, chwilami zaskakująca. Przy okazji dowiadujemy się kilku ciekawostek dotyczących okiya i pracy gejsz. Książkę nie sposób ominąć lub zostawić w połowie. Sama nas przyciąga do siebie swoją tajemniczością i magią tamtych miejsc i czasów.

7 komentarzy:

  1. Nie czytalem ksiazki, ale ogladalem film i calkiem byl niezly :)

    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  2. Ja też wiele lat temu obejrzałam film i byłam pod wielkim wrażeniem! :) Pozdrawiam!!

    OdpowiedzUsuń
  3. książki nie czytałam
    filmu nie widziałam
    ale kto to wie?
    może to nadrobię?

    [nawet nie czuję, kiedy rymuję :P]
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  4. Nie przepadam za Japonią, ale ta powieść miała klimat. Bardzo mi się podobała. Teraz muszę jeszcze obejrzeć film:)

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo lubię taką tematykę, więc chętnie sięgnę po "Wyznania gejszy". :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Czytałam baaardzo dawno temu ale pamiętam, że zrobiła na mnie wrażenie :)

    OdpowiedzUsuń